[PIŁKA NOŻNA] Betclic 1. liga: Stal Mielec – Wieczysta Kraków 3:1. Gospodarze z mocnym ciosem przy Solskiego

Stal Mielec pokonała Wieczystą Kraków 3:1 (2:1) w 26. kolejce Betclic 1. ligi i zrobiła to w stylu, który na stadionie przy Solskiego 1 musiał się podobać. Na papierze wyżej notowani goście przyjechali do Mielca jako siódmy zespół tabeli, ale to gospodarze z 15. miejsca, mający przed meczem 23 punkty, rozegrali jedno z najlepszych spotkań w sezonie pod wodzą Ireneusza Mamrota.

Mielec uderzył pierwszy, a potem nie odpuścił

Mecz miał w sobie sporo napięcia już od pierwszych minut, ale Stal nie dała się zepchnąć do głębokiej obrony. W 22. minucie wynik otworzył K. Cybulski i trybuny przy Solskiego od razu ożyły. Wieczysta odpowiedziała po dziesięciu minutach, gdy M. Maigaard doprowadził do remisu, jednak mielczanie nie stracili kontroli nad swoim planem na to spotkanie.

Najważniejszy moment pierwszej połowy przyszedł w 39. minucie. J. Pisek trafił na 2:1 i Stal znów była z przodu, a po przerwie mogła grać już z większą pewnością siebie. To był gol, który ustawił mecz, bo od tego momentu gospodarze wiedzieli, że rywal musi gonić wynik.

Wieczysta miała piłkę, ale nie miała argumentów

Po zmianie stron Wieczysta częściej utrzymywała się przy piłce, jednak przez długi czas nie potrafiła przełożyć tego na konkretne sytuacje. Stal broniła się rozsądnie, nie oddawała pola za darmo i czekała na moment, który zamknie sprawę. Taki moment przyszedł w 74. minucie, gdy K. Dankowski najpierw obejrzał drugą żółtą kartkę, a w konsekwencji czerwoną za próbę wymuszenia rzutu karnego. Od tego chwili goście mieli już pod górkę nie tylko wynikowo, ale też organizacyjnie.

Mielczanie wykorzystali przewagę bardzo dojrzale. W 86. minucie K. Fucak ustalił rezultat na 3:1 i stało się jasne, że trzy punkty zostają w Mielcu. Dla Stali to zwycięstwo ma spory ciężar gatunkowy, bo przy takiej walce o każdy punkt wygrana z zespołem z czołówki może dodać drużynie pewności na kolejne tygodnie. Wieczysta z kolei wyjeżdża z Solskiego z rozczarowaniem, bo choć częściej była przy piłce, to nie zdołała stworzyć wystarczająco wielu groźnych okazji, by realnie zagrozić gospodarzom.