Folia w bioodpadach podnosi koszty o 42,5 proc. Grozi za to wyższa opłata

Do brązowego pojemnika trafiają obierki, fusy i zwiędłe kwiaty, ale razem z nimi często lądują foliowe worki. Ten pozornie wygodny sposób wynoszenia odpadów może sprawić, że cała partia zostanie potraktowana jak odpady zmieszane. W Mielcu oznacza to nie tylko stratę surowca, lecz także wyższe koszty zagospodarowania i ryzyko konsekwencji za błędną segregację. Wystarczy wyjąć bioodpady z worka przed wyrzuceniem.

• Jeden worek może przekreślić dalsze przetwarzanie bioodpadów
• Za odpady zmieszane płaci się znacznie więcej
• Co trafia do brązowego pojemnika, a co powinno zostać poza nim

Jeden worek może przekreślić dalsze przetwarzanie bioodpadów

Bioodpady trafiają do instalacji, w których mogą zostać przetworzone na kompost lub inne materiały poprawiające jakość gleby. Warunkiem jest jednak odpowiednia czystość przekazywanego surowca.

Folia nie rozkłada się razem z resztkami organicznymi. Zanieczyszcza całą frakcję, a jej dokładne oddzielenie od bioodpadów bywa niemożliwe albo nieopłacalne. W takiej sytuacji materiał, który mógłby zostać wykorzystany w recyklingu organicznym, może zostać skierowany do zagospodarowania jako odpad zmieszany.

To oznacza większe obciążenie systemu odbioru i przetwarzania odpadów. Mniej bioodpadów trafia do właściwej instalacji, rosną koszty, a osiągnięcie wymaganych poziomów recyklingu staje się trudniejsze. Jedna reklamówka nie zmienia zasad działania systemu – może jednak zanieczyścić całą zawartość pojemnika.

Za odpady zmieszane płaci się znacznie więcej

Różnica w kosztach jest konkretna. Zagospodarowanie jednej tony prawidłowo zebranych bioodpadów kosztuje 500,04 zł. W przypadku tony odpadów zmieszanych koszt wynosi 712,80 zł.

To 212,76 zł więcej, czyli o 42,5 proc. Oprócz samego przetwarzania dochodzą koszty transportu i obsługi odpadów, których nie można skierować do recyklingu organicznego. Dlatego wyjęcie bioodpadów z foliowego worka przed wrzuceniem ich do pojemnika ma znaczenie nie tylko porządkowe, ale także finansowe.

Miejskie wytyczne przewidują również oznaczanie błędów przy odbiorze odpadów:

• żółta naklejka jest ostrzeżeniem o nieprawidłowej segregacji,
• czerwona kartka może pojawić się przy powtarzających się naruszeniach i oznacza zbiórkę odpadów niezgodnie z przepisami,
• konsekwencją może być naliczenie podwyższonej opłaty za gospodarowanie odpadami.

Jeśli zanieczyszczonych bioodpadów będzie więcej, problem dotknie cały system. Nieosiągnięcie wymaganych prawem poziomów recyklingu może oznaczać dla gminy kary finansowe przekraczające nawet milion złotych. Są to środki, które mogłyby zostać przeznaczone na miejskie inwestycje i usługi.

Co trafia do brązowego pojemnika, a co powinno zostać poza nim

Do bioodpadów można wrzucać między innymi:

• obierki i ogryzki,
• zepsute owoce i warzywa,
• fusy z kawy i herbaty oraz papierowe filtry,
• skorupki jaj,
• pieczywo,
• skoszoną trawę,
• pocięte gałęzie i liście,
• kwiaty oraz chwasty,
• trociny i korę drzew,
• niezaimpregnowane drewno.

Bioodpady należy umieszczać w pojemniku luzem. Nie powinny trafiać do niego worki foliowe ani plastikowe reklamówki. Dotyczy to także opakowań z oznaczeniem „biodegradowalny”. Taki napis nie przesądza, że produkt rozłoży się w warunkach panujących w instalacji przetwarzającej bioodpady.

Do brązowego pojemnika nie wrzuca się:

• kości i ości ryb,
• resztek żywności pochodzenia zwierzęcego,
• olejów i tłuszczów spożywczych,
• popiołu,
• odchodów zwierząt,
• ziemi, piasku i kamieni,
• płyt wiórowych i pilśniowych,
• drewna impregnowanego,
• worków i reklamówek foliowych,
• innych odpadów komunalnych.

Najprostszy sposób uniknięcia błędu to przenoszenie odpadów w pojemniku wielokrotnego użytku albo w innym naczyniu, a następnie wysypywanie ich bezpośrednio do brązowego kontenera. Dzięki temu do instalacji trafia sam surowiec organiczny, bez tworzyw sztucznych, które mogą uniemożliwić jego dalsze wykorzystanie.

na podstawie: Urząd Miejski w Mielcu.